Skip to content →

Kompozytorzy

Josué W. Amador

Urodzony w Puebli, Meksyk, kompozytor i improwizujący muzyk mieszkający w Holandii. Jefo kompozycje badają granice między muzyką komponowaną a improwizowaną w muzyce współczesnej. Jako kompozytor i gitarzysta-improwizator wykonywał muzykę w Meksyku, Holandii, Belgii, Francji, Włoszech, Polsce, Czechach, Anglii i Hiszpanii we współpracy z takimi zespołami jak m. in. Doelen Ensemble, Asko Shoenberg Ensemble, Netherlands Blazers Ensemble i Ophelia Trio. Ukończył studia w zakresie Teorii muzyki, krytyki i literatury (AMusTCL), oraz – z wyróżnieniem – licencjat w zakresie kompozycji w Trinity College of Music w Lodynie, jak również magisterium z kompozycji w Konserwatorium w Rotterdamie. Aktualnie jest studentem studiów doktoranckich kompozycji w Akademii Muzycznej w Krakowie. Obecnie mieszka w Rotterdamie, gdzie działa jako niezależny kompozytor i wykonawca.

Piotr Bednarczyk

Urodził się w 1994 w Koszalinie. Obecnie jest studentem I roku studiów magisterskich w klasie kompozycji dr hab. Cezarego Duchnowskiego w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Jego kompozycje były wykonywane m.in. w Polsce, Niemczech i Czechach. Brał udział w projekcie „Polsko-Niemiecka Fabryka Dźwięku”, który zakładał trzykrotne wykonanie kompozycji napisanej dla Sound Factory Orchestra (Wrocław, Drezno, Essen). Jego kompozycje były wykonywane podczas festiwalu „Nasz festiwal” we Wrocławiu.

Wojtek Blecharz

Urodził się w 1981. Od 2012 roku jest kuratorem festiwalu Instalakcje w Nowym Teatrze w Warszawie, który prezentuje instalacje dźwiękowe, performatywne, rzeźby dźwiękowe, video, teatr muzyczny i inne. W 2012 otrzymał nagrodę-stypendium za „doskonałość w kompozycji” podczas Międzynarodowych Kursów Muzyki Nowej w Darmstadt, w 2013 został jednym z laureatów konkursu kompozytorskiego IMPULS w Grazu, w 2012 został nominowany do Paszportów Polityki w kategorii muzyka poważna, w 2013 roku został nominowany w kategorii kultura i sztuka w plebiscycie PKN Orlen „Polacy z Werwą” oraz w plebiscycie 3 Programu Polskiego Radia „Kulturysta Roku”. W 2013 roku opera-instalacja Transcryptum, zamówiona u Blecharza przez Teatr Wielki Operę Narodową w Warszawie, została nominowana jako miejsce i wydarzenie roku do nagrody gazety wyborczej „Wdechy”. Blecharz ostatnio komponował dla zespołu Kwadrofonik (Warszawa), Orkiestra z Zakazanego Miasta (Pekin), Klangforum Wien (Wiedeń), Royal String Quartet (Warszawa). Ostatnio utworu Blecharza wykonywane były na festiwalu Warszawska Jesień, Salzburg Biennale, MATA w Nowym Jorku, czy Muzeum Sztuki Współczesnej w Tel Avivie.

Ton Bruynèl (1934–1998)

Kompozytor holenderski urodzony w Utrechcie, gdzie początkowo studiował fortepiano pod kierunkiem Wolfganga Wijdevelda (ucznia Béli Bartóka) w Konserwatorum w Utrechcie. W szczególny sposób interesował się francuską muzyką konkretną. Instrumentację pojmował jako przetwarzanie dźwięków konkretnych w świadomości i związał się ze Studiem Muzyki Elektronicznej na uniwersytetach w Utrechcie I Delft, później przekształconych w Instytut Sonologii. W r. 1957 założył własne studio w Utrechcie – pierwsze prywatne studio w Holandii – wyspecjalizowane w tworzeniu muzyki łączącej dźwięki elektroniczne z akustycznymi. W latach 70. I 80. XX w. wykładał kompozycję elektroniczną w Konserwatorium w Utrechcie. Bruynel otrzymał nagrodę za „Najlepszy holenderski występ” podczas międzynarodowego Gaudeamus Music Week w r. 1966 za utwór Mobile na dwie ścieżki dźwiękowe. W r. 1971 jego audiowizualny Kubus-project (stworzony wspólnie z architektem Aldo van Eijckiem i rzeźbiarzem Carelem Visserem) był prezentowany w Stedelijk Museum w Amsterdamie. Jego kompozycje Chicharras (project we współpracy z poetą Bertem Schierbeek) i Adieu Petit Prince (oparty na tekstach Antoine de Saint-Exupéry) przyniosły mu nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Elektronicznej w Bourges (1986). Jedną z ostatnich kompozycji Tona Bruynèla była video opera Non sono un Ucello. Produkcja poświęcona historii latania powstała na zamówienie Telewizji VPRO.

Cezary Duchnowski

Urodził się w 1971 r. w Elblągu w Polsce. Studiował kompozycję w klasie prof. Leszka Wisłockiego w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Obecnie wykłada tam m. in. realizację muzyki komputerowej. Był jednym z inicjatorów założenia Studia Kompozycji Komputerowej w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Z placówką tą związany jest do chwili obecnej. Ma w swoim dorobku utwory zarówno kameralne jak i symfoniczne. Od kilku lat czołowe miejsce w jego działalności zajmuje twórczość elektroakustyczna. Tworzy wraz z Agatą Zubel duet ElettroVoce realizując projekty na głos i elektronikę. Jest wielkim orędownikiem muzyki improwizowanej. Chętnie współpracuje z muzykami jazzowymi a także innymi artystami, których pasją jest kreowanie muzyki na żywo. Wraz z Pawłem Hendrichem i Sławomirem Kupczakiem powołał do życia grupę Phonos ek Mechanes. W ramach niej uprawia szczególny rodzaj elektronicznej muzyki improwizowanej humanelectronics, gdzie komputery kontrolowane są akustycznymi instrumentami. Wraz z Marcinem Rupocińskim założył grupę Morphai formację podejmującą artystyczne inicjatywy o profilu interdyscyplinarnym.

Hannes Dufek

Urodził się w 1984 w Wiedniu, gdzie studiował kompozycję pod kierunkiem Chayi Czernowin i Michaela Obsta. Ukończył studia w roku 2012 i odtąd działa jako niezależny kompozytor i organizator życia muzycznego, angażując się w rozmaite działania od współczesnego teatru muzycznego po free improvisation, niezależnie od tego, czy działania te owocują stworzeniem trwałego dzieła. Jest współzałożycielem i kierownikiem zespołu Platypus Ensemble oraz członkiem teatru makemake produktionen. Od r. 2011, niektóre z jego utworów wydało Verlag Neue Musik Berlin. Nagranie Unstern I–V (2011) jest dostępne w Internecie na stronie austriackiej wytwórni col legno.

Stefano Gervasoni

Urodzony w 1962 w Bergamo, studia kompozycji rozpoczął w r. 1980 kierując się radą Luigiego Nono – osobowość ta, podobnie jak Brian Ferneyhough, Peter Eötvös i Helmut Lachenmann, wywarła znaczący wpływ na jego karierę. Po studiach w mediolańskim Conservatorio Giuseppe Verdi, kontynuował naukę u György Ligetiego w r. 1990, a następnie w 1992, na Kursach Kompozycji i Muzyki Komputerowej IRCAM w Paryżu. Pisał na zamówienie takich prestiżowych instytucji jak: WDR, SWR, Orchestra Nazionale della RAI, Festival d’Automne in Paris, Radio France, IRCAM, Casa da Musica in Porto, Festival Archipel w Genewie, Divertimento Ensemble w Mediolanie, Ensemble Intercontemporain, Ensemble Modern, Ensemble Contrechamps, Maerzmusik (Berlin), mediolańskiej Teatro alla Scala, Suntory Hall w Tokyo. Należy do najważniejszych włoskich kompozytorów swojego pokolenia jako twórca m.in. (Limbus-Limbo), na 50. Rocznicę zespołu Percussions de Strasbourg (2012). Jego płyty wydały m.in. Harmonia Mundi, Stradivarius, Winter & Winter (Académie Charles Cros price and Diapason d’or in France). Był wykładowcą Darmstadt Ferienkurse, Fondation Royaumont (Paris), Toho University in Tokyo, International di Campos do Jordão in Brazil, Conservatory in Shanghai, Columbia University (New York), Harvard University (Boston). Od r. 2006 Stefano Gervasoni jest profesorem kompozycji w Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse in Paris. Muzykolog Philippe Albèra napisał poświęconą twórczości Gervasoniego monografię Stefano Gervasoni. Le parti pris des sons (2015).

Aleksandra Gryka

Urodziła się w 1977 w Warszawie. Studiowała kompozycję u Krystyny Moszumańskiej-Nazar na Akademii Muzycznej w Krakowie. W roku 1999 rozpoczęła studia kompozycji komputerowej pod kierunkiem Magdaleny Długosz. W roku 2000 uczestniczyła w kursach kompozycji IRCAM / ACANTHES w Krakowie i Helsinkach, a w r. 2001 w kursie kompozytorskim w Buckow, w Niemczech, zaś w r. 2002 w letnich kursach kompozytorskich w Reichenau, Austria. Jesienią tego samego roku gościła w USA w ramach wymiany studenckiej między Central Washington University a Akademią Muzyczną w Krakowie. Kompozycje Aleksandry Gryki były wykonywane na festiwalu „Warszawska Jesień”. Aleksandra Gryka jest obecnie jedną z najbardziej interesujących kompozytorek w Polsce. Przełomem w jej karierze był rok 2000, gdy zdobyła nagrodę główną konkursu kompozytorskiego EuroArtMeeting we Wrocławiu za utwór „High3bbingNor” na orkiestrę symfoniczną. W r. 2003 i ponownie 2006 uzyskała prestizową nominację do Paszportu Polityki w dziedzinie muzyki klasycznej. W r. 2004 otrzymała nagrodę Fundacji Christopha i Stephana Kaske za swoje utwory elektroakustyczne, zaś w r. 2006 – uzyskała nominację do nagrody TVP Kultura.

Alannah Marie Halay

Kompozytorka i artystka dźwiękowa szczególnie interesująca się awangardą. Jej utwory i działania opisywane są jako „zadziwiające”, „dramatyczne”, „piorunujące”. Komponuje muzykę akustyczną i elektroniczną na różne składy. Niektóre z jej ostatnich utworów polegają na zmieszaniu dźwięków akustycznych i elektronicznych, które rzucają wyzwanie konwencjonalnemu sposobowi myślenia o muzycznej strukturze i formie. W r. 2015 wygrała Yorkshire Young Sinfonia Composition Competition, a jej utwór Parallax Error (2014) na dowolny 4-strunowy instrument smyczkowy został wyselekcjonowany do prezentacji na Gaudeamus Muziekweek Academy. Obecnie Alannah pracuje nad doktoratem z kompozycji, skoncentrowanym na eksperymentalnej i współczesnej muzyce poważnej. Uczy kompozycji, kontrapunktu i muzykologii na Uniwersytecie w Leeds.

Paweł Hendrich

Urodzony w 1979 kompozytor. Do osiemnastego roku życia nie miał doświadczeń z klasyczną edukacją muzyczną, ale grał już od pewnego czasu na basie w zespole metalowym. Ukończył kompozycję na Akademii Muzycznej we Wrocławiu z wyróżnieniem w klasie Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil w roku 2008, w 2011 r. uzyskał tytuł doktora. Uczył się także w Hochschule für Musik w Kolonii pod kierunkiem Yorka Höllera. W latach 2004–2008 stypendysta MKiDN, a w 2007 roku Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego włączyło go do grona 13 kompozytorów objętych czteroletnim Programem Promocji. Wraz z Cezarym Duchnowskim oraz Sławomirem Kupczakiem założył zespół Phonos ek Mechanes, który łączy elementy muzyki komponowanej, improwizacji oraz live electronics. Paweł Hendrich bardzo dużą wagę przykłada do teoretycznego zaplecza komponowania. Większość jego kompozycji nosi łacińskie i starogreckie nazwy; niejednokrotnie są to neologizmy. Zwracają one uwagę przede wszystkim na zagadnienia techniczno-kompozytorskie podejmowane w danym utworze. Kompozycje Pawła Hendricha wykonywano m.in. w ramach „Warszawskiej Jesieni”, „Musica Polonica Nova”, „Musica Electronica Nova”, na festiwalu „Audio Art” w Krakowie. Wielokrotnie wykonywana była również za granicą, m.in. w Niemczech, Danii, USA, Turcji, Hiszpanii, Szwecji, Czechach, na Węgrzech i Malcie. W r. 2010 wydawnictwo DUX opublikowało monograficzną płytę z kompozycjami Pawła Hendricha.

Pierre Jodlowski

Urodzony w 1971 jest kompozytorem, performerem i artystą multimedialnym, mieszka we Francji i w Polsce. Jego muzyka, często odznaczająca się dużą gęstością, rozgrywa się pomiędzy dźwiękiem akustycznym i elektronicznym i charakteryzuje się dramatycznym oraz politycznym zakorzenieniem. Działał jako wykonawca i kompozytor we Francji i zagranicą na wielu artystycznych polach jak taniec, teatr, sztuki wizualne, film, instalacje interaktywne. Swoją muzykę definiuje jako „proces aktywny” („active process”) na poziomie fizycznym (gesty muzyczne, energia i przestrzeń) oraz psychologicznym (relacja wobec pamięci i wizualny wymiar dźwięku). Równolegle z kompozycją, działą także na innych scenach muzycznych (experimental, jazz, elektronika), solo i z innymi twórcami. Od r. 1998 jest jednym z artystycznych dyrektorów éOle (centrum badań i produkcji dźwięku Odyssud w Blagnac) i Novelum festival w Tuluzie (1998–2014). Wspólpracował z takimi zespołami jak: Intercontemporain (Paris), Ictus (Belgium), KNM (Berlin), the Ensemble Orchestral Contemporain (France), the new Ensemble Moderne (Montreal), Ars Nova (Sweden), Proxima Centauri (France), Court-circuit (France), Ensemble Les Éléments (France), the Berg Orchestra (Prague), Soundinitiative (Europe). Pracuje również jako scenograf projektów na przecięciu teatru, instalacji i koncertu lub oratorium. Jego utwory zmawiały m. in. IRCAM, Ensemble Intercontemporain, francuskie i polskie Ministerstwo Kultury, Akademie der Künste (Berlin), CIRM, GRM, Donaueschingen Festival, Radio France, Siemens Foundation, Opera w Toulouzie… Jego muzyka dostępna jest na płytach prestiżowych wytwórni: éOle Records, Radio France i Kaïros.

Dominik Karski

Urodzony w 1972 polsko-australijski kompozytor. Studiował kompozycję w Perth i Brisbane pod kierunkiem Briana Howarda i Stephena Cronina, w roku 2012 uzyskał stopień doktora kompozycji na University of Melbourne. W ramach doktoratu tworzył pod kierunkiem Chayi Czernowin na Universität für Musik und Darstellende Kunst Wien (Austria) w latach 2006/07. Karski został uznany w Australii poprzez nagrody: 2003 Albert H. Maggs Composition Award (The University of Melbourne) i 1998 ABC Young Composers’ Award. Uczestniczył w ISCM World New Music Days Trans-it 2004 w Szwajcarii, Gaudeamus Music Week w Amsterdamie, w Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. A. Panufnika w Krakowie (I nagroda), Akademie Schloss Solitude w Stuttgarcie oraz w forach międzynarodowych Le Nouvel Ensemble Moderne: FORUM 2000 (Australia/Kanada) i 2001 Rencontres de musique nouvelle (Kanada).

Muzyka Karskiego skupia się na poszukiwaniu nowych struktur brzmieniowych i muzycznych doznań poprzez eksploracje fizyczności wydobywania dźwięku. Wydana przez dB Productions w Szwecji płyta Anny Petrini z utworem D. Karskiego Superb Imposition na kontrabasowy flet prosty otrzymała nagrodę „Nutida Sound” Best Contemporary Music CD of 2012.

Sławomir Kupczak

Urodził się w 1979, studiował w Akademii Muzycznej we Wrocławiu: kompozycję pod kierunkiem Jana Wichrowskiego oraz realizację kompozycji komputerowej u Cezarego Duchnowskiego. Swoje umiejętności pogłębiał podczas studiów podyplomowych w klasie Stanisława Krupowicza (kompozycja) oraz Cezarego Duchnowskiego (realizacja kompozycji komputerowej). Brał także udział w kursach dla młodych kompozytorów w Radziejowicach (2000), Gdańsku (2001) i Canterbury w Wielkiej Brytanii (2006). Stypendysta Ministra Kultury (2002/3), Fundacji Przyjaciół „Warszawskiej Jesieni” (2005), ZAiKS (2007). Laureat IV nagrody na 53. Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu za utwór Anafora VI na kwartet smyczkowy i elektronikę (2005). Jego utwory prezentowane były w radiu oraz na wielu koncertach muzyki współczesnej w kraju i za granicą, takich jak „Musica Polonica Nova” we Wrocławiu, Musica Electronica Nova we Wrocławiu, Audio Art w Warszawie, XI Śląskie Dni Muzyki Współczasnej w Katowicach, Chanterelle Festival w Ostrowiu Wielkopolskim, Warszawskie Spotkania Muzyczne, Turning Sounds 2 w Warszawie, Festiwal „Musica Viva”, a za granicą – Aksamitna Kurtyna 2 we Lwowie, Sounds New w Canterbury, Międzynarodowa Trybuna Kompozytorów UNESCO w Paryżu i Rzymie, Festiwal Synthese w Bourges we Francji.

Mikołaj Laskowski

Urodził się w 1988 roku. W latach 2013–2015 studiował w Królewskim Konserwatorium w Hadze pod kierunkiem Yannisa Kyriakidesa i Petera Adriaansza, a w latach 2009–2014 studiował w Akademii Muzycznej we Wrocławiu u Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil. Uczestniczył w warsztatach i kursach kompozytorskich prowadzonych przez m. in. Pierluigi Billone, Christiana Wolffa, Carolę Bauckholt czy Dmitri Kourliandskiego. Pisze muzykę instrumentalną i elektroniczną, skupiając się na rozszerzonych technikach wykonawczych i (w muzyce elektronicznej) na wykorzystaniu analogowych źródeł dźwięku i estetyki lo-fi. Jego utwory były wykonywane w Polsce, w Niemczech, we Włoszech i w Holandii, m.in. na festiwalach Gaudeamus Muziekweek, Young Composers Meeting, Apeldoorn Masterclass, Musica Polonica Nova, Musica Electronica Nova, Gdański Festiwal Muzyczny. Laureat konkursów kompozytorskich, m. in. Generace 2012, Young Composers Meeting 2013, w 2014 roku otrzymał Stypendium im. Witolda Lutosławskiego. W r. 2015 jego utwór Tiger let me unsatisfied otrzymał rekomendację na prestiżowej Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów w Tallinie. Współpracował z renomowanymi europejskimi zespołami: musikfabrik, Asko|Schönberg, orkest de ereprijs, TWOgether Duo, Kwartludium, Slaagwerk Den Haag, Doelen Quartet, Ensemble Gending i in. Gra na magnetofonach w duecie sultan hagavik.

Ryszard Lubieniecki

Urodzony w 1992 kompozytor, akordeonista, improwizator. Absolwent studiów licencjackich w klasie prof. Bettiny Skrzypczak (kompozycja) oraz prof. Jerzego Kaszuby i dr. Stanisława Miłka (akordeon) w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Obecnie naukę kontynuuje na studiach magisterskich w klasie akordeonu w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Jego muzyka wykonywana była m.in. na Festiwalu Nowa Muzyka w Bydgoszczy, Międzynarodowych Kursach dla Perkusistów i Kompozytorów w Trstenice (Czechy), Gaudeamus Muziekweek (Holandia), Musica Privata IV w Łodzi, Międzynarodowych Letnich Kursach Kompozytorskich SYNTHETIS w Radziejowicach. W 2014 roku, wraz ze studentami Akademii Muzycznej w Bydgoszczy – Zofią Ilnicką (flet) i Jakubem Wosikiem (skrzypce) założył zespół muzyki współczesnej Trio Layers. Jako improwizator grał m.in. w Tomasz Dąbrowski Quintet oraz jest laureatem nagrody za najlepszy skład Zderzeń na Art of Improvisation Creative Festival 2016 we Wrocławiu (z Michałem Semberem – gitara elektryczna i Robertem Jędrzejewskim – wiolonczela).

Daniel Oliver Moser

Urodzony w 1982, studiował kompozycję pod kierunkiem Alfreda Stingla w Kärntner Landeskonservatorium oraz u Wolfganga Liebharta i Christiana Minkowitscha an der Konservatorium Wien, a także w Mozarteum Salzburg u Tristana Muraila. Jego utwory były zamawiane i prawykonywane przez solistów i zespoły takie jak: Ensemble XX. Jahrhundert, AsianArts Ensemble Berlin, MusicaAntiquaNova Buenos Aires, Trio Unidas, Ensemble Zeitfluss, Ensemble Reconsil, TENM, Guardini Stiftung Berlin, Ensemble Platypus, Ensemble Klingekunst, Acies-Quartett w Austrii (Musikverein i Konzerthaus), jak również na międzynarodowych koncertach i festiwalach (m.in. MDR Musiksommer, ISCM World New Music Days, Forum Wallis, Musikbiennale Zagreb, Tage neuer Musik Graz, Festival Composit, KomponistInnenmarathon Wien). Jego utwory były rejestrowane i nadawane przez takie rozgłośnie jak: ORF, NDR, MDR, RTV Słowenia, HRT Chorwacja.

Annelies Van Parys

Kompozytorka urodzona w 1975, studiowała w Królewskim Konserwatorium Gandawie u Luca Brewaeysa. Na jej twórczość wywarli wpływ kompozytorzy, z którymi miała okazję zetknąć się osobiście, tacy jak: Jonathan Harvey, Thierry De Mey, Luca Francesconi, Judith Weir. W r. 2006 Annelies po raz pierwszy gościła na Światowych Dniach Muzyki. Jest laureatką wielu nagród, takich jak Flandres-Québec, Jeunesses Musicales, Tactus oraz Frere Darche a także prestiżowej Nagrody Rolfa Liebermanna za operę (jej opera pt. Private View). Jej utwory są wykonywane przez większość belgijskich zespołów, a także coraz częściej figurują w programach koncertowych zespołów zagranicznych. New York New Music Ensemble prawykonał „Fragrances” (2008) w Leuven; „Drifting Sand” (2011) został prawykonany przez Ensemble Recherche i na stałe zagościł w programie zespołu, podobnie jak inne kompozycje napisane dla Asko|Schoenberg oraz VocaalLAB Netherlands. Od r. 2008, Annelies Van Parys uczy orkiestracji, analizy i kompozycji w Królewskim Konserwatorium w Brukseli. Jest także Honorową Ambasadorką Królewskiego Konserwatorium w Gandawie.

Fernando Riederer

Urodził się w 1977 w Rio de Janeiro. W latach 1997–2002 studiował kompozycję u Maurício Dottori, następnie od 2003 roku w Wiedniu na Universität für Musik und darstellende Kunst Wien pod kierunkiem Dietera Kaufmanna i German Toro-Perez. Jego utwory były wykonywane w wielu krajach Europy i obu Ameryk. Jest współzałożycielem Platypus Ensemble.

Bettina Skrzypczak

Urodzona w 1963, kompozytorka i muzykolog. Studiowała kompozycję u Andrzeja Koszewskiego oraz teorię muzyki w Akademii Muzycznej w Poznaniu. W 1988 wyjechała do Szwajcarii, aby kontynuować swoją edukację muzyczną w Akademii Muzycznej w Bazylei (studiowała tam muzykę elektroniczną u Thomasa Kesslera i kompozycję u Rudolfa Kelterborna) oraz muzykologię na Uniwersytecie we Fryburgu. Uczyła się pod kierunkiem takich kompozytorów, jak Henri Pousseur, Luigi Nono, Witold Lutosławski, Iannis Xenakis, czy Hans-Peter Haller. Od 1995 wykłada w Konserwatorium w Lucernie. W 1999 uzyskała kwalifikacje I stopnia w Akademii Muzycznej w Krakowie, w 2002 – nominację na profesora w Wyższej Szkole Muzycznej w Lucernie. Ponadto prowadziła wykłady i warsztaty kompozytorskie m.in. w Boswil (1999), Warszawie (2003) i Darmstadt (2004). Bettina Skrzypczak otrzymuje zamówienia twórcze m.in. od Biennale w Wenecji, Festiwalu „Warszawska Jesień”, Radia DRS, Fundacji „Pro Helvetia”, Gesellschaft für Kammermusik w Bazylei, Basler Sinfonietta, Basler Madrigalisten, Tage für neue Musik, francuskiego Ministerstwa Kultury, Opery Bawarskiej oraz Migros-Genossenschaftsbund w Zurychu. Za swoją twórczość kompozytorską otrzymała wiele nagród. Mieszka w Szwajcarii – w Riehen niedaleko Bazylei.

Tomasz Skweres

Urodzony w 1984 w Warszawie, polsko-austriacki kompozytor i wiolonczelista, mieszkający w Wiedniu I Ratyzbonie. Jest absolwentem Universität für Musik und darstellende Kunst Wien – Wydział Kompozycji u Chayi Czernowin i Detleva Müller-Siemensa oraz Katedra Wiolonczeli u Stefana Kropfitscha (JESSTrio) i Valentina Erbena (Alban Berg Quartett). Laureat wielu nagród I stypendiów, m. in. kilkakrotnie Austriackiego Ministerstwa Kultury oraz Nagrody Miasta Wiednia za twórczość kompozytorską w roku 2015. Jego utwory wykonywano m.in. na festiwalach: Wien Modern w Austrii, Biennale Bern, Klangspuren w Austrii, Music Festival GoslarHarz w Niemczech, Musikalischer Sommer in Ostfriesland w Niemczech, Bienal Música Hoje in Curiciba w Brazylii, Komponistenmarathon w Wiedniu, a także w Chinach, Meksyku, USA i na Ukrainie. Pisał na zamówienie takich zespołów i instytucji jak Radio Symphony Orchestra (Wiedeń), Konzerthaus, Festival Wien Modern, Theater Regensburg, Philhamonic Orchestra Regensburg, Apollon Musagete Quartet, Ensemble Zeitfluss (Graz), Ensemble Wiener Collage. Wielokrotny stypendysta austriackiego Ministerstwa Kultury i Sztuki, szwajcarskiej fundacjii ThyllDürr Stiftung, austriackiej fundacji CzibulkaStiftung. Jego muzykę nadawały rozgłośnie radiowe w wielu krajach (Austria, Niemcy, Włochy, Polska, Australia, Meksyk), ukazała się też na płytach prestiżowych wytwórni: Genuine, Col legno, Orlando Records.

Jacek Sotomski

Urodził się w 1987. Jest kompozytorem, multiinstrumentalistą, performerem, improwizatorem, aranżerem, byłym korepetytorem, aktorem epizodycznym w serialu paradokumentalnym Dlaczego Ja?, laureatem nagród w konkursach, uczestnikiem międzynarodowych kursów kompozytorskich, beneficjentem stypendiów artystycznych, byłym pracownikiem sezonowym w małych i dużych przedsiębiorstwach. Mieszka i tworzy we Wrocławiu.

Accordion GO (2016) – po raz kolejny, świat oszalał na punkcie Akordeonów. Tym razem jednak, cudowne instrumenty wtargnęły do naszych parków, na nasze ulice czy nawet do domów. Nie możemy przestać biegać po dzielnicy i zbierać przedmiotów – a łapanie instrumentów 3D z futurystyczną rozszerzoną rzeczywistości sprawia, że czujemy się jakby faktycznie były między nami. Stanie się Trenerem Akordeonów w prawdziwym życiu jest takie fajne, na jakie wygląda, ale jest jeden haczyk, ponieważ – jak zawsze – chodzi o to, żeby złapać je wszystkie!

Alexander Stankovski

Urodzony w 1968 w Monachium, od 1974 mieszka w Wiedniu, gdzie studiował kompozycję pod kierunkiem Francis Burt. Studia kontynuował we Frankfurcie nad Menem u Hansa Zendera. Uczestniczył także w kursach mistrowaskich Karlheinza Stockhausena, Briana Ferneyhough, Franco Donatoni i Gérarda Griseya. Tworzył muzkę na zamówienia m. in. Salzburger Landestheater, Alban-Berg-Stiftung, Wiener Konzerthausgesellschaft, ORF, Klangforum Wien, Ensemble die reihe, Christian Muthspiel, Ernesto Molinari, Till Fellner. Jego utwory wykonywane były na ważnych festiwalach jak Wien Modern, Hörgänge, Bludenzer Tagen zeitgemäßer Musik, Frankfurt Feste, Musikbiennale Berlin, Schönberg Festival Duisburg, Schwetzinger Festspiele, Moskauer Herbst i Musica Nova Sofia. Działa także jako organizator życia muzycznego i wykładowca kompozycji.

Jorrit Tamminga

Urodzony w 1973, studiował muzykę i technologię w Szkole Sztuk Pięknych w Utrechcie oraz w Instytucie Sonologii Królewskiego Konserwatorium w Hadze. Podczas studiów na obu kierunkach skupiał się szczególnie na kompozycji elektronicznej, live electronics, zagadnieniach przestrzennych i syntezie dźwięku. Jego muzyka obcena jest regularnie w rozmaitych miejscach naszego globu: w salach koncertowych (Madryt, Amsterdam, Berlin, Stambuł, Wenecja), na festiwalach (Huddersfield, Murcia, Zürich, Stavanger), w kościołach (Mechelen, Utrecht, Antwerpia), na ulicach i w fabrykach (Goes, Twente), czasem także rozbrzmiewa z wież (Nowy Jork, Kowno, Almere).

Tamminga uczy kompozycji muzyki elektronicznej w Konserwatorium w Amsterdamie oraz projektowania dźwięku na kierunku muzyka i technologia. Komponował dotychczas m, in., na same głośniki, kwartet smyczkowy z elektroniką (Zephyr Quartet-Powerchords), zespoły (Nieuw Amsterdams Peil–Cumulonimbus), saksofon i live electronics (Rosa Ensemble–Klep Dicht!), carillon i ścieżkę dźwiękową (Inside Out, Waterslag), gamelan i live electronics (Ensemble Gending-Tijdverspilling). W r. 2010 skomponował muzykę do JANE, nowej multimedialnej sztuki teatralnej we współpracy z Izhar Elias, Erik Bosgraaf, Paul en Menno de Nooijer. Tamminga programował live electronics do wielu produkcji muzycznych, m.in. Void (Muziektheater Transparant), Faust (grupa teatralna Artery i Nederlands Kamerkoor) oraz The Seven Chakras i Nada Brahma, kompozycji Wima Henderickxa.

Ewa Trębacz

Polsko-amerykańska kompozytorka mieszkająca w Seattle. Ewa Trębacz pochodzi z Krakowa, gdzie studiowała kompozycję u Bogusława Schaeffera. W r. 2004 rozpoczęła studia doktoranckie na University of Washington Center for Digital Arts and Experimental Media (DXARTS), gdzie pod kierunkiem m.in. Richarda Karpena i Juan Pampin studiowała muzykę komputerową. Doktorat uzyskała w r. 2010 audiowizualnym dziełem Errai. Obecnie Ewa pracuje w DXARTS, gdzie kontynuuje swoje badania. Jej utwory były prezentowane, wykonywane i nadawane w ponad 30 krajach na 4 kontynentach. Była laureatką stypendiów i grantów m.in. Mid Atlantic Arts Foundation / USArtists International, Miasta Krakowa, MKiDN. Tworzyła na zamówienie Klangspuren Festival w Austrii, Związku Kompozytorów Polskich, Festiwalu „Warszawska Jesień” i Seattle Modern Orchestra. W r. 2009, utworem things lost things invisible zdobyła prestiżową rekomendację 56 Międzynarodowej Trybuny Kompozytorów UNESCO w Paryżu, reprezentującej głosy 27 radiostacji z całego świata. Najnowsze projekty Ewy koncentrują się na badaniu wizualnych i dźwiękowych granic przestrzeni w dążeniu do stworzenia continuum dźwieków syntetycznych i naturalnych. Jej najnowszy album jest dostępny na stronie Second Inversion (internetowy kanał Classical King FM, Seattle): http://secondinversion.org/2014/07/07/465/.

Simon Vosecek

Urodził się w 1978 w Czechach, studiował kompozycję u Otomara Kvĕch w Konserwatorium w Pradze. W r. 2002 przeniósł się do Wiednia na studia pod kierunkiem Dietmara Schermanna, Ericha Urbannera and Chayi Czernowin. Simon komponuje utwory na rozmaite składy, od solowych po orkiestrowe i operowe („Biedermann und die Brandstifter”), wykonywane w wielu krajach Europy i w USA (Talea Ensemble, 2014, MATA Festival, New York) oraz w Tokio. Odnoszący liczne sukcesy jako kompozytor operowy, Simon jest także aktywnym członkiem zespołów i stowarzyszeń propagujących muzykę nową, jak LUX (który współtworzył), IGNM i Platypus. W r. 2012, Šimon został członkiem młodej grupy teatralnej „the schallundrauch agency”, z którą współpracuje jako kompozytor, wykonawca i kierownik artystyczny i muzyczny. Jego najnowsza kompozycja to „Trilogy of Medicin” Kristine Tornquist na zamówienie Sirene Operntheater, prawykonana we wrześniu 2016.